Pliki muzyczne, artykuły, fotografie zamieszczone na stronach WWW lub pobierane za pomocą sieci P2P i innych podobnych podlegają ochronie. Korzystanie z nich, wbrew zasadom dozwolonego użytku lub określonym przez autora albo w ramach dozwolonego użytku, jest przestępstwem. Ściąganie utworów jest możliwe wyłącznie na zasadach określonych przez posiadacza majątkowych praw autorskich. Regułą jest możliwość korzystania i rozporządzania prawem wyłącznie przez osobę uprawnioną. Na stronach internetowych umieszczane są informacje dotyczące zakresu korzystania z zamieszczonych tam treści. Jeżeli przy utworze umieszczono napis "copyright", jest to jednoznaczna wskazówka, że pliku nie można pobierać. Takiej wskazówki nie znajdziemy pobierając pliki z sieci P2P. Istnieje więc poważne ryzyko narażenia się na odpowiedzialność. Ściąganie plików wbrew woli osoby której przysługują prawa autorskie jest zawsze łamaniem prawa. Co do samej odpowiedzialności, to prawo łagodniej traktuje osoby, które wyłącznie ściągają pliki (np. z serwerów YouTube, RapidShare), niż osoby które pobierając pliki, jednocześnie je udostępniają (przy pomocy sieci P2P, torrent). Ci, którzy wyłącznie ściągają narażeni są na odpowiedzialność cywilną względem twórcy. Ma on prawo żądać od osoby, która naruszyła jego autorskie prawa majątkowe, zaprzestania ściągania plików i usunięcia ich ze swojego komputera, wydania korzyści uzyskanych dzięki posiadaniu nielegalnie ściągniętego utworu albo zapłacenia w podwójnej, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione, potrójnej wysokości stosownego wynagrodzenia, czyli najczęściej opłaty licencyjnej na rzecz autora (ok. 40 gr za 1 plik mp3). Jeżeli działanie internauty było zawinione, twórca może również żądać naprawienia wyrządzonej szkody. W praktyce, jeżeli ściągamy pliki na własny użytek w zaciszu domowym, groźba odpowiedzialności odszkodowawczej istnieje jedynie na papierze. Tego typu naruszeń praw autorskich nie może ścigać policja. Istnieje też nikła szansa, by do drzwi zapukał twórca lub osoba, która reprezentuje jego prawa. Natomiast korzystanie z cudzego utworu poprzez pobranie z Internetu, a następnie udostępnienia go innym, jest w świetle prawa tratowane tak samo jak kradzież. Obok opisanej wyżej odpowiedzialności cywilnej grozi tu także odpowiedzialność karna. Czyny takie są ścigane przez policję i zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2 (do roku w przypadku gdy sprawca działał nieumyślnie). Odpowiedzialności karnej podlegają nawet ci, którzy bez zgody autora udostępniają legalnie nabyte utwory. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych wprowadza pojęcie dozwolonego użytku chronionych utworów, które pozwala na nieodpłatne korzystanie z utworów nie tylko posiadaczowi oryginalnego nagrania, ale także osobom, które pozostają z nim w bliskim związku osobistym. Oznacza to, że możemy udostępnić legalnie pobrany plik, ale tylko pewnym osobom, z którymi utrzymujemy bliski kontakt.